Lakhansingh Katre

*Zhadiboli : The Ancient Language that Speaks to Today* ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ @By Adv. Lakhansingh Katre ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ *1. From the Forest to the Future* Zhadiboli, often called the “forest based rural language,” is one of the oldest dialects in India. But it is not just a relic of the past—it can guide us into the future. By blending ancient words, symbols, and ideas with modern expressions, Zhadiboli can remain alive, relevant, and vibrant.    *Old meets new*: Using traditional words in modern ways can express today’s values of openness and honesty.      *Avoid stagnation*: Merely following old customs makes a language rigid. Zhadiboli must adapt to modern times.       *Global pressures*: With English everywhere, Zhadiboli can survive only if it evolves, cooperates with other languages, and avoids rigid habits.     *Mother tongue advantage*: Studies show children educated in their native language perform better cognitively...

*Preserving a Dream: Dr. Vikas Amte, His Swaranandvan Orchestra, and the Eleventh Zhadiboli Literature Conference, January 2004* ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ *Editor’s Preface*       This reflective essay by Adv. Lakhansingh Katre is more than a personal memory — it is a testimony to the cultural spirit of India’s regions and their power to inspire collective pride. The Zhadiboli Literature Conference is a grassroots movement that preserves the voices of eastern Maharashtra’s forest-belt communities, whose dialect and traditions often remain outside mainstream literary recognition.       In recounting the eleventh conference held in January 2004 at Anandwan, the legendary rehabilitation community founded by Baba Amte, the author highlights a moment when art, social service, and literature converged. The Swaranandvan Orchestra, composed of differently-abled musicians from Anandwan, stands as a symbol of resilience and the human capacity to create beauty even...

*मै भी : एक शिक्षक * ~~~~~~~~~~~~ >> अक्तूबर 1978 से अप्रैल 1984 तक, लगभग छह वर्ष, मै तत्कालीन जिला परिषद भंडारा के शिक्षा विभाग के अंतर्गत गणित-विज्ञान शिक्षक की हैसियत से कार्यमग्न(!?) रहा हूँ। इस दरमियान मै शहीद जान्या तिम्या जिला परिषद हाईस्कूल तथा ज्युनिअर काॅलेज, गोरेगाव (एक शैक्षणिक सत्र), जिला परिषद हाईस्कूल तथा ज्युनिअर काॅलेज, देवरी (पांच शैक्षणिक सत्र) तथा इसी बीच जिला परिषद हाईस्कूल, कट्टीपार (सिर्फ आठ दिन) यहाँ शिक्षक होने का फ़र्ज निभाता(!) रहा हूँ।  >> इन लगभग छह शैक्षणिक सत्रों में मैने करीबन 2500-3000 छात्र-छात्राओं को पूरी तरह बिगड़ने/बिगाड़ने(?) में यथासंभव सहायता की है। देवरी में कार्यमग्न(?) रहते वक्त तत्कालीन प्राचार्य-कम-मुख्याध्यापकद्वय श्री.ज्ञानेश्वर झा तथा (दिवंगत) श्री.जगदीश मिश्रा इनके आदेश-कम-सूचना को मद्देनजर रखते हुए मुझे पाँचवी से आठवी कक्षा के छात्र-छात्राओं को गणित एवं भौतिकी ये दोनों विषय मराठी, हिंदी और अंग्रेजी माध्यम में पढ़ाने(?) का सुअवसर मिला। इन्हीं दो महानुभावों के प्रेमादेश से मुझे नौवीं से बारहवीं तक की कक्षाओं में मराठी माध...

□''अर्थपूर्ण" (मासिक/पुणे) च्या ऑगस्ट-2019 च्या अंकात प्रकाशित माझा एक पत्र-लेख. (□संपादक श्री.यमाजी मालकर यांचा आभारी आहे.) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~  श्री.यमाजी मालकर  संपादक, "अर्थपूर्ण" अर्थपूर्ण पब्लिकेशन्स प्रा.लि. 11, हर्षदा, रामबाग काॅलनी रोड, पौड रोड, पुणे-411 038 सप्रेम सादर नमस्कार.       मी 2016 पासून "अर्थपूर्ण" चा नियमित वर्गणीदार वाचक आहे. जुलै-2019 चा अंक टपाल खात्याच्या नित्याच्या अवकृपेमुळे चुरगाळलेल्या अवस्थेत आणि विलंबाने परवा दि.23 जूलै ला पोचला.     मी आपल्या संपादकीय भूमिकेचा एक फॅन वाचक आहे. जुलै-19 च्या संपादकीय भूमिकेत मांडलेल्या आपल्या विचारांशी मी शंभर टक्के सहमत आहे.        मी 1978 ते 2013 पर्यंत एकूण साडे पस्तीस वर्षे महाराष्ट्र शासनाच्या सेवेत [वर्ग 3 ते MPSC द्वारे निवड होऊन वर्ग-2 ते वरीष्ठ वर्ग-1 (जिल्हा प्रमुख) पदांवर] यशस्वीपणे(?) कार्य केले असून, 2013 ला निवृत्त होऊन माझ्या वडिलोपार्जित खेडेगावात स्थायिक झालो आहे. त्या "स्वानुभवा"च्या आधारे मी आपल्या सदरील संपादकीय भूमिकेवर माझी प्रतिक्रिय...