Posts

Showing posts from December, 2021

दुसरे अखिल भारतीय पोवारी बोली साहित्य संमेलन, नागपूर, दि.19.12.2021 (संमेलनाध्यक्षांचे भाषण)

*दुसरे अखिल भारतीय पोवारी/पवारी बोली साहित्य संमेलन, दि.19 डिसेंबर 2021*, *(पवार विद्यार्थी भवन, कुकडे लेआऊट, एन.आय.टी. गार्डन च्या समोर, नागपूर)* ----------------------------------------------------------------------                   *संमेलनाध्यक्षाचे भाषण*   ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ *पोवार समाज, पोवारी बोली-साहित्य आणि पोवारी संस्कृती : एक आकलन* ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~             @ॲड.लखनसिंह कटरे, बोरकन्हार,   ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ >> आम्ही पोवार आहोत आणि पोवार समाजाची उत्पत्ती अग्निकुण्ड मधून झाल्यामुळे आम्हाला अग्निवंशी क्षत्रिय म्हणतात. पण हळूहळू, भिन्न भिन्न कारणांमुळे संपूर्ण पोवार समाज अखंड भारतात पसरला असल्याने आमच्या समाजाच्या संस्कृतीत एकाच वेळी साम्य, समन्वय आणि एकसारखेपणाचे सोबतच विविधता, बहुसांस्कृतिकता, बहुविधता पण दिसते. आणि म्हणूनच "आपली संस्कृती टिकविण्या सोबतच विभिन्न क्षेत्रात बसलेल्या आमच्या पोवार समाजाच्या आंतरिक संस्कृतीचा पण आम्ही आदर केला पाहिजे...

मी एक नवोदित(!) साहित्यिक(?).

◇*मी एक नवोदित(!) साहित्यिक(?)*◇ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~             माझा जन्म फेब्रुवारी 1955 चा. माझी मातृभाषा पोवारी/हिंदी. शालेय शिक्षण मात्र (गणित वगळता) मराठी माध्यमातूनच झाले. नंतरचे पुढील सर्व शिक्षण इंग्रजी माध्यमातून झाले. तरी माझे पहिले प्रकाशित साहित्य(लेख) हिंदीतून डिसेंबर 1972 मधले. मराठीतले पहिले प्रकाशित साहित्य(कविता) एप्रिल 1978 मधले.  >> 1978 ते 1980-82 या माझ्या भाषा-संक्रमण  काळात अखेर मराठी वरचढ ठरली व मी 1980-1982 पासून पूर्णतः मराठी लेखनाकडेच वळलो. (बिचारी मराठी म्हणाली असेल, आला आणखी एक उपटसुंभ! पण मी काही मराठीचा पिच्छा सोडला नाही.) दरम्यान आनंद यादव, कृष्णा चौधरी, यशवंत मनोहर, दिनकर देशपांडे, योगेन्द्र मेश्राम, केशवराव कोठावळे, अवधूत शास्त्री, या दिग्गजांशी प्रत्यक्षाप्रत्यक्ष संबंध जुळत गेला. हरिश्चंद्र बोरकर या झाडीबोलीच्या एका अभ्यासकाशी सुद्धा सख्य जुळत गेले. >> 1990 ते 1993 दरम्यान साकोली येथे कार्यरत असताना चाकोरीबाह्य, नावीन्यपूर्ण विचार करणा-या अनिल नितनवरे या चिरतरूण साहित्यिकाशी मैत्री जुळली.(23 जानेव...